Jan Paweł II Wielki
Homilia z Mszy pontyfikalnejNiedziela, 22 października 1978 NA ROZPOCZĘCIE PONTYFIKATU
„OTWÓRZCIE NA OŚCIEŻ DRZWI CHRYSTUSOWI" W czasie uroczystego obrzędu na rozpoczęcie misji Najwyższego Pasterza Ojciec Święty Jan Paweł II wygłosił w języku włoskim następujące przemówienie. 1. „Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego" (Mt 16, 16). Te słowa wypowiedział Szymon, syn Jony, w okolicy Cezarei Filipowej. Tak, wyraził je swoim językiem, z głębokim, zdecydowanym przekonaniem, ale nie w nim znajdowały one swoje źródło, swój początek: „... Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie" (Mt 16, 17). Były to słowa wiary. Oznaczają one początek misji Piotra w historii zbawienia, w historii Ludu Bożego. Odtąd, od tego wyznania wiary, święta historia zbawienia i Ludu Bożego miała otrzymać nowy wymiar: wyrażać się w historycznym wymiarze Kościoła. Ten kościelny wymiar historii Ludu Bożego bierze swój początek, rodzi się istotnie z tych słów wiary i wiąże się z człowiekiem, który je wypowiedział: „Ty jesteś Piotr — skała, opoka — i na tobie, jak na opoce, zbuduję Kościół mój". 2. W dniu dzisiejszym i na tym miejscu trzeba, by na nowo zostały wypo
wiedziane i wysłuchane te same słowa: „Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego". Tak, Bracia i Siostry, przede wszystkim te słowa. Ich treść odsłania naszym oczom tajemnicę Boga żywego, tajemnicę, którą Syn zna i którą nam przybliżył. Nikt bowiem nie przybliżył tak Boga żywego ludziom, nikt Go tak nie objawił, jak uczynił to tylko On saim. W naszym poznaniu Boga, w naszej drodze do Boga jesteśmy całkowicie skrępowani potęgą tych słów: „Kto Mnie widzi, widzi i Ojca". Ten, który jest nieskończony, niezgłębiony, niewysłowiony, stał się nam bliski w Jezusie Chrystusie, jedno-rodzonym Synu, narodzonym z Maryi Dziewicy w stajni betlejemskiej. — Wy wszyscy, którzy już posiadacie nieocenione szczęście wiary, — wy wszyscy, którzy jeszcze szukacie Boga, — a także wy, dręczeni wątpliwością: zechciejcie przyjąć jeszcze raz — dzisiaj i na tym świętym miejscu — słowa wypowiedziane przez Szymona Piotra. W tych słowach znajduje się wiara Kościoła. W tych słowach znajduje się nowa prawda, co więcej, ostateczna i definitywna prawda o człowieku: synu Boga żywego. „Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego!" 3. Dzisiaj nowy Biskup Rzymu uroczyście rozpoczyna swoje posługiwanie
i misję Piotra. W tym bowiem Mieście Piotr Apostoł pełnił misję powierzoną
mu przez Pana i ją zakończył. Pan zwrócił się do niego mówiąc: „Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, i gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz" (J 21, 18). Piotr przybył do Rzymu! Co go skierowało i przyprowadziło do tego Miasta, serca Imperium Rzymskiego, jeśli nie posłuszeństwo natchnieniu otrzymanemu od Pana? Może ten rybak z Galilei nie chciałby przyjść aż tutaj. Może wolałby pozostać tam, nad brzegami jeziora Genezaret, ze swoją łodzią, ze swoimi sieciami. Ale prowadzony przez Pana, posłuszny Jego natchnieniu, przybył tutaj! Według dawnej tradycji (która znalazła także wspaniały wyraz literacki w powieści Henryka Sienkiewicza), w czasie prześladowania za Nerona, Piotr chciał opuścić Rzym. Ale wkroczył Pan: wyszedł mu naprzeciw. Piotr zwrócił się do Niego, pytając: Quo vadis, Domine? („Dokąd idziesz, Panie?"). A Pan odpowiedział mu natychmiast: „Idę do Rzymu, by Mnie ukrzyżowano po raz drugi". Piotr powrócił do Rzymu i pozostał tutaj aż do swego ukrzyżowania. Tak, Bracia i Siostry! Rzym jest, Stolicą Piotrową. A w ciągu wieków przychodzili po nim na tę Stolicę ciągle nowi biskupi. Dzisiaj nowy biskup wstępuje na rzymską Katedrę Piotrową, biskup pełen bojaźni, świadomy swojej niegodności. Jakże bowiem nie drżeć wobec wielkości tego powołania i wobec powszechnej misji tej rzymskiej Stolicy? Na Stolicę Piotrową w Rzymie wstępuje dzisiaj biskup, który nie jest rzymianinem. Biskup, który jest synem Polski. Me od tej chwili staje się także rzymianinem. Tak, rzymianinem! Także dlatego, że jest synem narodu, którego historia od swoich początków i tysiącletnia tradycja naznaczone są żywą, mocną, nigdy nie przerwaną, odczuwaną i przeżywaną więzią ze Stolicą Piotrową; narodu, który tej rzymskiej Stolicy pozostał zawsze wiemy. O, niezbadany jest zamysł Bożej Opatrzności! 4. W ubiegłych wiekach, kiedy Następca Piotra obejmował swoją Stolicę,
Wkładano mu na głowę potrójną koronę, tiarę. Ostatni ukoronowany został
w 1963 roku papież Paweł VI, który jednak po uroczystym obrzędzie koro
nacji nie używał już nigdy tiary, pozostawiając swoim następcom wolność
decyzji w tym względzie. Papież Jan Paweł I, o którym pamięć jest tak żywa w naszych sercach, nie chciał tiary i dzisiaj nie chce jej jego następca. Nie czas istotnie, wracać do obrzędu i do tego, co może niesłusznie było uważane za symbol doczesnej władzy papieży. Nasz czas wzywa nas, skłania nas, zobowiązuje nas do wpatrywania się w Pana i do pogrążenia się w pokornym i pobożnym rozważaniu tajemnicy najwyższej władzy samego Chrystusa. Ten, który narodził się z Dziewicy Maryi, syn cieśli — jak mniemano, Syn Boga żywego — jak wyznał Piotr, przyszedł, aby nas wszystkich uczynić „królewskim kapłaństwem". Sobór Watykański II przypomniał nam tajemnicę tej władzy i fakt, że misja Chrystusa — Kapłana, Proroka-Nauczyciela, Króla — trwa dalej w Kościele. Wszyscy, cały Lud Boży uczestniczy w tej trojakiej .misji. I może w przeszłości wkładano na głowę papieża tiarę, tę potrójną koronę, aby wyrazić poprzez ten symbol, że cały hierarchiczny ustrój Kościoła Chrystusowego, cała jego „święta władza" w nim sprawowana, nie jest niczyim innym jak służbą, służbą, która ma na celu tylko jedno: aby cały Lud Boży był uczestnikiem tej trojakiej misji Chrystusa i pozostawał zawsze pod władzą Pana, która bierze swój początek nie z mocy tego świata, lecz od Ojca niebieskiego oraz z tajemnicy Krzyża i Zmartwychwstania. Ta absolutna, a jednak miła i słodka władza Pana odpowiada całej głębi człowieka, jego najwznioślejszym aspiracjom umysłu, woli, serca. Ona nie przemawia językiem siły, lecz wyraża się w miłości i w prawdzie. Nowy Następca Piotra na rzymskiej Stolicy wypowiada dzdsiaj gorącą, pokorną, ufną modlitwę: „O Chryste! Spraw, bym mógł stać się i być sługą Twej jedynej władzy! Sługą Twej słodkiej władzy! Sługą Twojej władzy, która nie przemija! Spraw, bym potrafił być sługą! Co więcej, sługą Twoich sług". 5. Bracia i Siostry! Nie obawiajcie sdę przyjąć Chrystusa i zgodzić się na
Jego władzę! Pomóżcie Papieżowi i wszystkim, którzy chcą służyć Chrystusowi i przy pomocy władzy Chrystusowej służyć człowiekowi i całej ludzkości! Nie lękajcie się! Otwórzcie, a nawet, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi! Jego zbawczej władzy otwórzcie granice państw, ustrojów ekonomicznych i politycznych, szerokich dziedzin kultury, cywilizacji, rozwoju. Nie lękajcie się! Chrystus wie, „co jest w człowieku". Tylko On to wie! Dzisiaj tak często człowiek nie wie, co nosi w sobie, w głębi swojej duszy, swego serca. Tak często jest niepewny sensu swego życia na tej ziemi. Tak często opanowuje go zwątpienie, które przechodzi w rozpacz. Pozwólcie zatem — proszę was, błagam was z pokorą i ufnością — pozwólcie Chrystusowi mówić do człowieka. Tylko On ma słowa życia, tak, życia wiecznego. Właśnie dzisiaj cały Kościół obchodzi Światowy Dzień Misyjny, czyli modli się, rozważa, działa, aby Chrystusowe słowa życia dotarły do wszystkich ludzi i zostały przez nich przyjęte jako orędzie nadziei, zbawienia, ogólnego wyzwolenia. 6. Dziękuję wszystkim obecnym, którzy zechcieli uczestniczyć w tej uro
czystej inauguracji posługiwania nowego Następcy Piotra. Dziękuję z serca głowom państw, przedstawicielom władz, delegacjom rządowym za ich obecność, która tak bardzo mnie zaszczyca. Dziękuję wam, Najprzewielebniejsi Kardynałowie Świętego Kościoła rzymskiego! Dziękuję wam, Umiłowani Bracia w biskupstwie! Dziękuję wam, Kapłani! Wam, Siostry i Bracia, Zakonnice i Zakonnicy z zakonów i zgromadzeń! Dziękuję! Dziękuję wam, Rzymianie! Dziękuję pielgrzymom przybyłym z całego świata! Dziękuję wszystkim, którzy łączyli się z tym świętym obrzędem za pośrednictwem radia i telewizji! (aj) (Po polsku) Do was się zwracam, Umiłowani moi Rodacy, Pielgrzymi z Polski, Bracia Biskupi z waszym wspaniałym Prymasem na czele, Kapłani, Siostry i Bracia polskich zakonów — do was, Przedstawiciele Polonii z całego świata. A cóż powiedzieć do was, którzy tu przybyliście z mojego Krakowa, od stolicy św. Stanisława, którego byłem niegodnym nasitępcą przez lat czternaście. Cóż powiedzieć? Wszystko, oo bym mógł powiedzieć, będzie blade w stosunku do (tego, co czuije w tej chwili moje serce. A także w stosunku do tego, co czują wasze serca. Więc oszczędźmy słów. Niech pozostanie tylko wielkie milczenie przed Bogiem, które jest samą modlitwą. Proszę was! Bądźcie ze inną! Na Jasnej Górze i wszędzie! Nie przestawajcie być z Papieżem, który dziś prosi słowami poety: „Matko Boska, co Jasnej bronisz Częstochowy i w Ostrej świecisz Bramie!" — i do was kieruje te słowa w takiej niezwykłej chwili. Był to apel i wezwanie do modlitwy w imtencji nowego Papieża, apel wypowiedziany w języku polskim. Z tym samym apelem zwracam się do wszystkich synów i do wszystkich córek Kościoła kaitołickiego. Pamiętajcie o mnie dzisiaj i zawsze w waszej modlitwie. (Po niemiecku) Serdeczne pozdrowienie kieruję do obecnych tutaj przedsta-wicieli i do wszystkich ludzi z krajów języka niemieckiego. Kilkakrotnie — a nawet niedawno w ciągu moich odwiedzin w Republice Federalnej Niemiec — miałem sposobność osobiście poznać i ocenić prężną działalność Kościoła i jego wiernych. Niech wasza gotowość do ponoszenia ofiar dla Chrystusa będzie również w dalszym ciągu owocna w wielkich sprawach i potrzebach Kościoła na całym świecie. O to was proszę i polecam moją nową służbę apostolską także waszej specjalnej modlitwie. (Po francusku) Katolikom z krajów posługujących się językiem francuskim wyrażam moje pełne serdeczności oddanie! Ze swej strony ośmielam się liczyć na wasze synowskie i nieograniczone poparcie! Obyście mogli czynić postępy w wierze! Także i do tych, którzy nie wyznają naszej wiary kieruję moje pełne szacunku, serdeczne pozdrowienie. Spodziewam się, że ich życzliwość ułatwiać mi będzie moją duchową misję, która nie pozostaje bez wpływu także i na pomyślność oraz na pokój w świecie! (Po angielsku) Wszystkim mówiącym po angielsku przekazuję w imię Chrystusa serdeczne pozdrowienie. Liczę na pomoc waszej modlitwy i waszej dobrej woli, abym mógł wypełnić moje posłannictwo dla dobra Kościoła i ludzkości. Oby Chrystus udzielił wam swej łaski i swego pokoju przekraczającego bariery podziałów i doprowadził wszystko do jedności w Nim. (Po hiszpańsku) Moje myśli kieruję teraz do świata języka hiszpańskiego, który stanowi tak wielką część Kościoła Chrystusowego. Do was, Umiłowani Bracia i Synowie, zwraca się w tej uroczystej chwili nowy Papież z serdecznym pozdrowieniem. Zjednoczeni węzłami wspólnej wiary i pozostając wierni waszej chrześcijańskiej tradycji oraz prowadząc życie w klimacie wzrastającej sprawiedliwości i solidarności, zachowujcie wasz znany bliski związek z Namiestnikiem Chrystusa i gorliwie pielęgnujcie nabożeństwo do naszej Matki, Najświętszej Maryi. (Po portugalsku) Siostry i Bracia portugalskiego języka, jako „sługa sług Bożych" pozdrawiam was serdecznie w Panu. Polecam się waszym modlitwom i zachęcani was, abyście żyli zawsze zgodnie z tym wyznaniem: „Tyś jest Chrystus, Syn Boga Żywego!" (Po rosyjsku) Pan niech będzie z nami wszystkimi wraz z błogosławieństwem i wszechogarniającą miłością miłosierną. (Po czesku) Serdecznie pozdrawiani i błogosławię Czechów i Słowaków, którzy są mi tak bliscy. (Po ukraińsku) Szczerym sercem witam i błogosławię wszystkich Ukraińców i Rusinów w świecie. (Po włosku) Otwieram serce dla wszystkich braci z Kościołów i wspólnot chrześcijańskich, pozdrawiając w szczególności was tutaj obecnych, w oczekiwaniu na najbliższe spotkanie osobiste, ale już teraz wyrażam wam szczere uznanie za to, że zechcieliście uczestniczyć w tym uroczystym obrzędzie. I jeszcze zwracam się do wszystkich ludzi, do każdego człowieka (a z jakąż czcią apostoł Chrystusa winien wypowiadać /to słowo: człowiek!). Módlcie się za mnie! Pomóżcie mi, bym potrafił wam służyć! Amen. Strona utworzona 25 kwietnia 2005 r.
Ostatnia aktualizacja: poniedziałek 25 kwietnia 2005 13:13:46
Created by © Adam Gabriel Grzelązka | 
![FPCreated[1].gif (9864 bytes)](../staryserwis/images/FPCreated1.gif){kind=small}