Wolność jest na służbie dobra i musi być budowana na fundamencie prawdy - powiedział Prymas Polski kard. Józef Glemp w czasie Mszy św., której przewodniczył przy świątyni Opatrzności Bożej na Polach Wilanowskich w Warszawie w ramach Wielkiej Modlitwy Warszawskiej. Dodał, że negacja prawdy ogranicza wolność.
Publikujemy treść homilii
Dla Polaków, miesiąc maj pozostaje szczególnym okresem. "Witaj Majowa Jutrzenko " - śpiewali Przodkowie. ", "Piękny maj, dla Polaków błogi raj " - dodawali. Liturgicznie miesiąc maj rozpoczyna święto św. Józefa, a czerwone barwy, jakie wprowadzano jako wyraz często słusznego gniewu, tonuje nadzieja na sprawiedliwość niesiona płomieniami ognia Ducha Świętego. Majowe dni utkane są pamięcią o dziełach narodowych i religijnych, a symbolem niejako ich współistnienia jest Święto Trzeciego Maja. Jest to Dzień uchwalenia wiekopomnej Konstytucji oraz tego samego dnia Uroczystość Maryi, Królowej Polski. W maju Kościół w Polsce czci pamięć swoich Patronów: św. Stanisława, Biskupa i Męczennika z Krakowa i św. Andrzeja Bobolę, Kapłana i Męczennika z relikwiami przechowywanymi w Warszawie i także dzisiaj obecnego św. Andrzeja Apostoła brata św. Piotra. W miesiącu maju urodził się Karol Wojtyła, a w jego 24 urodziny Polskie Wojska II Korpusu zdobyły Wzgórze i Klasztor Monte Cassino. Był to majowy dzień 13 maja, gdy Jan Paweł miał 61 lat, a ręka zamachowca targnęła się na Jego życie i oddał trzy celne strzały. Z całego świata poderwały się wtedy modły o ocalenie, a Pani Fatimska wysłuchała błagań z całego świata. Zamach, cierpienie Papieża, walka o życie i powrót do sprawnego działania - to znak Opatrzności Bożej, na której posłudze była Matka Chrystusowa, czuwająca w tym dniu jako Fatimska. "Ktoś prowadził tę kulę " - powie potem Jan Paweł II.
Ubogaceni wydarzeniami przeszłości, które naświetla książka Jana Pawła II "Pamięć i tożsamość ", chcemy w tym miesiącu godnie powitać Jego następcę Benedykta XVI. Zanosimy więc modły do Maryi, Niezawodnej Nadziei, czczonej także w naszym sanktuarium Matki Boskiej Łaskawej na Starym Mieście, aby na promieniach swoich łask naprowadzała nas na ogarniające wszystko promienie Opatrzności Bożej oświetlające drogę dla Benedykta XVI .
Naszą Wielką Modlitwę Warszawskiej Archidiecezji zanosimy nade wszystko w Intencji Ojczyzny. Nawykliśmy przez wieki modlić się o wolność dla Polski. "Przed Twe Ołtarze zanosim błaganie, Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie " - śpiewaliśmy. Teraz świadomi, że wolność wróciła i żyjemy w stanie wolności ustrojowej, śpiewamy "Ojczyznę wolną pobłogosław, Panie. " Wolność jest wielkim darem, który dołączony do demokracji, staje się skomplikowanym aparatem, którym trzeba umiejętnie się posługiwać. Wolność jest dla wszystkich obywateli, a nie tylko dla mocnych, sprytnych i krzykliwych. Wolność dla jednej grupy społecznej, kiedyś nazwano ją "złotą ", prowadziła po prostu do niewoli. Wolność musi mieć także normy, nie może służyć złu. Wolność jest na służbie dobra i musi być budowana na fundamencie prawdy. W gorących dyskusjach ludzi trzymających ster państwa lub poszczególnych jego części pojawia się zdanie: " pani, pan mija się z prawdą ". Jeżeli zakrywamy prawdę, a to zdarza się bardzo często, bo i kierowca po spożyciu alkoholu chce minąć się z prawdą i twierdzi, że alkoholu nie spożył, to możemy sobie wyobrazić realną skalę negacji prawdy, która ogranicza wolność. Trzeba ustawicznie uczyć się korzystania z wolności. Wolność jest darem wielkim, ale jest on uwarunkowany przez obecność prawdy, sprawiedliwości i ostatecznie miłości. Przejście z ograniczonej wolności do wolności ustrojowej - to jak przejście z szybowca do samolotu, wymaga specjalnych kwalifikacji i uwagi. Dlatego śpiewając "Ojczyznę wolną pobłogosław, Panie ", należy to błogosławieństwo rozumieć jako wspomaganie wysiłków do wykorzystania błogosławieństwa. Słowom tego refrenu można by nadać sens "Ojczyźnie wolnej naucz służy, Panie ".
Czytelnym znakiem dążenia do wolności jest upór Polaków do budowy świątyni Opatrzności Bożej. Pierwsze podejście do budowy w czasach zmierzchu pierwszej Rzeczypospolitej było dziękczynieniem za bardzo krótki czas wolności. Gdy po latach niewoli, w dwudziestoleciu między wojnami, podjęto się budowy tejże świątyni, cena wolności stała się bardzo wysoka. Przez długi czas Polska płaciła krwią, poniewierką najlepszych synów i córek, zniszczeniami i upokorzeniami. Trzeciego podejścia do budowy nie możemy zmarnować. Wznosząc mury po raz trzeci dla Świątyni Opatrzności Bożej musimy dojrzalej patrzeć na Dobrego Boga, Stwórcę i Zbawiciela, który nas zaprasza do czuwania nad rozwojem świata i nad doskonaleniem wielkiego dzieła, które przekracza patrzenie tylko horyzontalne. Pamiętajmy: Opatrzność Boża rządzi i zaprasza do współrządzenia, Opatrzność czuwa i zaprasza do współczuwania, a gdy coś zaniedbamy - wskaże kierunek naprawy.
Kościół Chrystusowy, który ustawicznie niesie światu Ewangelię jako podstawowy zbiór zasad objawionych i trwałych, pragnie uczyć słowem i przykładem umiłowania prawdy, także za cenę cierpienia i krzyża. Dzisiaj prosimy Boga, aby przez posługę Kościoła wyniesienie naszych Rodaków do chwały Ołtarzy pomogło nam skuteczniej służyć braciom. Modlimy się przede wszystkim o formalne ukazanie chwały Karola Wojtyły, Jana Pawła II, wielkiego Proroka naszych czasów. Jego symboliczny grób w dolnej części Świątyni Opatrzności w Wilanowie przypomina nam ciągle Jego Osobę jako dar dla ziemskiej Ojczyzny i całego świata. Na włączenie w poczet błogosławionych czekają w podziemiach katedry warszawskiej ciała dwóch Sług Bożych, wielkich Polaków, Prymasów: kardynała Augusta Hlonda i kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Modlimy się za Ojczyznę, a modlimy się z miłością. Jak daleko sięgają granice tej miłości? Najpierw w sercach obywateli a potem w duszach i sumieniach milionów ludzi pochodzenia polskiego, rozmieszczonych na całym świecie. Cała olbrzymia Polonia poza granicami Polski niesie w sobie wolę Opatrzności Bożej. Tradycyjne modlitwy za Polaków poza granicami zanoszone są z Jasnej Góry, szczególnie w święto Maryi, Królowej Polski. Przy Świątyni Opatrzności Bożej powołujemy dziś wspólnie, dzięki zabiegom Województwa Mazowieckiego, Instytut Jana Pawła II, który będzie śledził w sposób specjalny wszelki wpływ Jana Pawła II na rozproszone po świecie wspólnoty polskie.
Wielka Modlitwa Warszawska to modlitwa o mądrość i prawe sumienie Polaków, abyśmy wszyscy mogli posługiwać się wolnością jako darem Opatrzności Bożej. Amen.
